Windows Sanal Makinelere oVirt Guest Agent Driver Kurulumu ve Yapılandırması

oVirt üzerine Windows bir sunucu kurulurken “Network Interfaces”, “e1000” ve “Disks”, “IDE” olarak gelmektedir. Aksi bir yapılandırma yaparsanız sunucunuz açılmayacaktır. Bu durum ayrıca makinanın performansınıda etkilemektedir. Bu nedenle “Network Interfaces”, “VirtIO” ve “Disks”, “VirtIO-SCSI” yapmalısınız. Böylelikle makineniz düzgün bir performansta çalışacaktır.

Bu yapılandırmayı yapabilmeniz için ise Windows sunucuyu kurduktan sonra oVirt Guest Agent Driver(oVirt-toolsSetup)’ını kurmalısınız. İlk önce oVirt-tools-setup.iso (https://resources.ovirt.org/pub/ovirt-4.2/iso/oVirt-toolsSetup/) dosyasının ilgili versiyonunu indirip, makineye CD Drive olarak bağladıktan sonra tipik *.exe kurulumu gerçekleştirmelisiniz. Kurulum bittikten sonra,

Network ayarını e1000’den VirtIO’ya çekin.

Disk ayarlarını ise IDE’den VirtIO-SCSI yapın.

Ovirt Internal Admin Şifresini değiştirme – Changing the Password for admin@internal(ovirt admin@internal password change)

Aşağıdaki komut ile internal admin kullanıcısının detaylarını görebilirsiniz. Yukarıdaki ss’de de durumu gözlemleyebilirsiniz.

> ovirt-aaa-jdbc-tool user show admin

Şifreyi reset’lemek için ise aşağıdaki komutu kullanabilirsiniz. Sorun olması durumunda (–force) parametresini kullanabilirsiniz.

> ovirt-aaa-jdbc-tool user password-reset admin

Ardından Engine servisini yeniden başlatmalısınız.

> systemctl restart ovirt-engine.service

Ovirt/RHEV 4.2 Engine SSL Yapılandırma – Bölüm 8

Selfsign ssl kullanan oVirt, aşağıdaki görselden de anlaşılacağı üzere trusted değil.

Bunun yerine doğrulanmış, satın alınmış ssl’inizle değiştirebilirsiniz. Bunun için aşağıdaki adımları takip etmeniz yeterli. Trusted ssl’lerimizi “/tmp/ssl/” (ca, crt, key)dizini altına attık.

Satın alınmış ssl ca yı “/etc/pki/ca-trust/source/anchors/” dizine kopyalayalım ve update certificate edelim.

> cp /tmp/ssl/certificate.ca certificate.pem

> update-ca-trust

Aşağıdaki pem dosyasını silebiliriz.

> rm /etc/pki/ovirt-engine/apache-ca.pem

Satın alınmış ssl ca yı “/etc/pki/ovirt-engine/” dizinine de kopyalayalım.

> cp /tmp/ssl/certificate.ca /etc/pki/ovirt-engine/apache-ca.pem

Eski selfsign sertifikalarının yedeğini alalım.

> cp /etc/pki/ovirt-engine/keys/apache.key.nopass /etc/pki/ovirt-engine/keys/apache.key.nopass.bak

> cp /etc/pki/ovirt-engine/certs/apache.cer /etc/pki/ovirt-engine/certs/apache.cer.bak

Satın alınmış ssl key sertifikasını “/etc/pki/ovirt-engine/keys/” dizinine atalım.

> cp /tmp/ssl/certificate.key /etc/pki/ovirt-engine/keys/apache.key.nopass

Aynı şekilde satın alınmış ssl crt dosyamızıda “/etc/pki/ovirt-engine/certs/” dizinine atalım.

> cp /tmp/ssl/certificate.crt /etc/pki/ovirt-engine/certs/apache.cer

Apache servisini yeniden başlatalım.

> systemctl restart httpd.service

Şimdi aşağıdaki dosyaların içeriğine ilgili satırları ekleyin.

vi /etc/ovirt-engine/engine.conf.d/99-custom-truststore.confedit‘leyin ve aşağıdaki satırları ekleyin.

– ENGINE_HTTPS_PKI_TRUST_STORE=”/etc/pki/java/cacerts”

– ENGINE_HTTPS_PKI_TRUST_STORE_PASSWORD=””

vi /etc/ovirt-engine/ovirt-websocket-proxy.conf.d/10-setup.conf” dosyasını da edit‘leyin ve aşağıdaki satırları ekleyin.

– PROXY_PORT=6100

– SSL_CERTIFICATE=/etc/pki/ovirt-engine/certs/apache.cer

– SSL_KEY=/etc/pki/ovirt-engine/keys/apache.key.nopass

– #SSL_CERTIFICATE=/etc/pki/ovirt-engine/certs/websocket-proxy.cer

– #SSL_KEY=/etc/pki/ovirt-engine/keys/websocket-proxy.key.nopass

– CERT_FOR_DATA_VERIFICATION=/etc/pki/ovirt-engine/certs/engine.cer

– SSL_ONLY=True

Son olarak aşağıdaki servisleri yeniden başlatın.

> systemctl restart ovirt-provider-ovn.service

> systemctl restart ovirt-engine.service

Ve görünüm aşağıdaki gibidir.

Ovirt/RHEV 4.2 Engine LDAP Yapılandırma – Bölüm 7

Engine login olduktan sonra, aşağıdaki komutla ilgili yapılandırma paketin varlığını kontrol edelim.

> rpm -qa | egrep -i ovirt-engine-extension-aaa-ldap-setup

Eğer paket yoksa aşağıdaki komut ile kurulumu gerçekleştirelim.

> yum install ovirt-engine-extension-aaa-ldap-setup

Şimdi aşağıdaki komut ile yapılandırmaya başlayaşlım.

> ovirt-engine-extension-aaa-ldap-setup

Komutu girdikten sonra aşağıdaki gibi sizden belirtilen çeşitlerdeki LDAP‘lardan bağlantı sağlayacağınız LDAP‘ın ilgili numarasını girmenizi beklemektedir. Ben FreeIPA kullandığım için 6 numarayı seçip devam ediyorum.

Ardından DNS sunucu kullanacakmısınız diye soruyor, single server(1) seçip devam ediyorum. Eğer sizin ortamınızda birden fazla varsa diğer DNS sunucularınızı da belirtebilirsiniz.

startTLS ve Insecure seçip devam ediyorum.

LDAP bağlantısı için belirlediğim kullanıcı ile beraber search user DN bilgilerini EKSİKSİZ ve DOĞRU bir şekilde girip, base DN(fatlan.com gibi)’ide girdikten sonra, yes diyerek tekrar devam ediyorum.

Ardından GUI de görünecek name‘yi (fatlan.com gibi) girip devam ediyorum.

İsterseniz burda test için belirlediğiniz user ile test edebilirsiniz.

Daha sonra Done diyerek işlemleri sonlandırıyorum.

En son olarak Engine servisini restart etmeniz gerekiyor.

> systemctl restart ovirt-engine.service

Ardında Engine GUI de giriş yapabiliriz. Aşağıdaki gibi kullanıcı yetkili değil diye uyarı veriyor, aslında login olabildiniz fakat daha önceden kullanıcıya herhangi bir role atanmadığı için bu uyarıyı veriyor. Local admin ile ilglil kullanıcıya role tanımladığınızda GUI ona göre açılacaktır.

Bölüm 8: http://www.fatlan.com/ovirt-rhev-4-2-engine-ssl-yapilandirma-bolum-8/

Ovirt/RHEV 4.2 Engine Network(NIC) Infrastructure Ekleme ve Yapılandırma – Bölüm 6

İlk bölümdeki görselde, ağ alt yapısını tasarlamıştık ve bu tasarımda network alt yapısını da belirtmiştik. O bölümü hatırlatarak işlemlere devam edelim.

Tasarımda 4 ayrı NIC kullandık;

1. Network interface “management

2. Network interface “storage

3. Network interface “hostnet

4. Network interface “migration

managemetinterface’sini sunucuları kurarken, yönetmek için atamıştık zaten. Ardından sunucuların storage erişmesi, iscsi ve nfs kullanacağımız için nic’in birini de host’ta “storageinterface’sini tanımlayıp erişimlerini yaptık ve storage diskleri ekledik. Yapımızda iscsi ve nfs vlan ağında olduğundan fiziksel interface’ye “storage_iscsi” ve “storage_nfs” adından iki mantıksal vlan interface’yi oluşturduk. Aslında nfs’i vlan olarak Engine tarafında da yapabilirdik fakat iscsi kısmı yapmak zorundayız ki storage’deki lun‘ları host’lara disk olarak ekleyebilelim ve Engine’yi kurabilelim. Engine host üzerinde yapılandırılan networkler üzerinden de erişim sağlayabilir. Bu arada host tarafında nic’leri bonding, vlan ve bridge olarak’ta tanımlayıp kullanabilirsiniz. Aynı şekilde Hosted Engine’de de bonding, vlan yapabiliriz.

hostnet” ve “migrationnic‘lerini Hosted Engine tarafında şimdi beraber yapılandıracağız. “hostnetVM’lerin internete çıkışı ve birbiriyle iletişimi için, “migration”da Vm makineleri hostlar arasında taşıma/göç ettirme için kullanacağız.

Önemli NOT : Bonding hakkında. Bonding yapılandırması host/sunucu tarafında ayrı, Hosted Engine tarafında ayrı fiziksel NIC’ler için yapılandırmalıdır. Çünkü host tarafında yapılandırılan bonding’i Engine görebiliyor ve gösterebiliyor fakat eklediğiniz mantıksal interface’leri atama yaptığınızda kullanmanıza izin vermeyip, eklerken hata veriyor. Kısaca ilgili NIC’ler için host tarafında yapılandırma olduğu için kullanmanıza izin vermiyor. Bu yüzden Engine’de bonding kullanacaksanız ki Engine’de sağ klik ile çok basit bir şekilde eklenebiliyor, ilgili fiziksel nic’lere host tarafında herhangi bir yapılandırma yapılmamış olması gerekiyor. Ben başka bir yapılandırma için iki fiziksel nic’i Engine tarafında XOR protokolü kullanarak çok basit bir şekilde yapılandırarak, esnek bir yapı elde ettim.

Şimdi “hostnet” ve “migrationnic‘lerini Hosted Engine tarafında tek tek yapılandırıp kullanıma hazırlayalım.

Önce mantıksal nic’lerimizi ekleyelim. Biz ilk önce “hostnet”i ekleyip, aktif edeceğiz. Sonra “migration” interfacesini ekleyip, aktif edeceğiz. Bunun için Engine login olduktan sonra “Network/Networks/New” diyerek ekleme işlemine başlıyoruz.

Ardından ilgili Data Center’ı seçip “Name” kısmına interface ismini verin. Network Parameters kısmında yer alan bilgilerde size uygun olan bilgileri de girmeniz gerekiyor. Biz “hostnet”i VM’lerin çıkış interface’si olarak kullanacağımızdan “VM network” parametresini enable ettik. Belirlediğimiz subnet herhangi bir Vlan’a dahil olmadığı için Vlan tag’ini enable işaretlemedik. Sizin belirlediğiniz subnet switch’leriniz de vlan dahilinde ise bu kısımda vlan numarasını belirlemelisiniz. Son olarak OK tıklayıp, ekleme işlemini bitirin.

Ve oluşturduğunu aşağıdaki gibi görelim. Henüz var olan tüm host‘larımıza tanıtmadığımız için aktif değil ve bu yüzden kırmızı görünüyor.

Şimdi sırasıyla “hostnet”i var olan host’larımıza tanıtalım ve aktif etmiş olalım.

Compute/Hosts” sekmesine geldikten sonra ilk host’umuzun üzerine tıklayıp ayrıntılar kısmına girelim. Oradan “Network Interfaces” sekmesine gelip “Setup Host Networks” butonuna tıklayın.

Ardından aşağıdaki ss’den de anlaşılacağı üzere sağdaki Logical Networks’te görünen “hostnetnic’ini sürükleyip, belirlediğiniz ilgili fiziksel nic’e bağlayın.

Yukarıdaki siyah kutucukta görünen kalem işaretini tıkayın ve aşağıdaki gibi ip yapılandırma penceresine gelin, ip yapılandırdıktan sonra,

DNS Configuration sekmesine gelin ve dns ip’sini verdikten sonra OK tıklayın.

Şimdi aynı işlemi ikinci host’umuza yapalım, bizde toplamda iki host vardı siz bütün hostlarınızda yapmalısınız. Şimdi ikinci host’umuzda da “Setup Host Networks” butonuna tıklayın.

Aynı şekilde fiziksel nic’e, logical nic’i bağlayın.

Kalem işaretini tıklayıp ikinci host için ip yapılandırmasını yapalım.

DNS yapılandırmasını yapıp, OK tıklayalım.

Ve “Compute/Cluster/Default/Logical Network” bölümünden mantıksal nic’lerimizi listelediğimizde “hostnet”in yeşil yandığını yani aktif olduğunu görebiliyoruz.

Şimdi sıra geldi ikinci mantıksal interface’miz olan “migrationnic’ine. Aynı şekilde “Network/Networks/New” diyerek aşağıdaki gibi nic’i oluşturalım. Bu kısımda “VM networkenable sekmesini tıklamıyorum çünkü bu interface’yi VM’ler çıkış için kullanmayacak. Tabanda Engine VM’leri migration yapmak için bu nic’i kullancağı için “Name” belirleyip OK tıklıyorum.

Tekrar “Compute/Cluster/Default/Logical Network” listelediğimizde “migrationnic’inin geldiğini fakat kırmızı yani aktif olmadığını görelim.

Yukarıdaki ss’lerde gösterdiğimiz gibi yapınızdaki tüm host’ların tek tek “Setup Host Networks” bölümünden, “migrationinterface’sini fiziksel interface’ye bağladıktan sonra aşağıdaki gibi aktif olacaktır.

NoT2 :migrationinterface’si için ip yapılandırması YAPMIYORUZ yani ip vermiyoruz.

Aslında şu anda nic ekleme işleminiz tamamlandı fakat bu nic’ler için roller atayacağız. Bu roller ilgili logical nic’lere belirli özel iş yükleri atayacak. Şöyle ki “Compute/Cluster/Default” bölümünden “Logical Networks” sekmesine gelin ve aşağıdaki görselden de anlaşılacağı üzere ”Manage Networks” tıklayın.

Ardından aşağıdaki ss’den de anlaşılacağı üzere logical nic’lerimize spesifik roller atayalım. Migration Network rolünü “migrationinterface’sine, Default Route olarak ben “hostnet” kullanmak istediğimden ona atıyorum, diğer iki rol management interface‘sinde kalabilir. OK deyip işlemleri bitiriyorum.

Son olarak nic’leri “Compute/Cluster/Default/Logical Network” listelediğimde nic’lere atanmış rolleri de görebiliyorum. İşlem bu kadar.

NoT3 : Evet işlemlerimiz bitti fakat nic’lerimizin tüm host’larda sağlıklı bir şekilde çalıştığından emin olmak yani sync olduğunu görmek için “Network/Networks/hostnet” bölümü Hosts sekmesi ve “Network/Networks/migration” bölümü Hosts sekmesinden aşağıdaki ss’lerde işaretlediğim kırmızı alanda “Out-of-sync” kısmının aşağıdaki gibi tertemiz olması lazım, aksi halde zaten orada kırmızı bir işaretçi çıkıp size bir sorun olduğunu söylecektir. Böyle bir durumda network yapılandırmalarınızı gözden geçirin, eğer bir sorun yoksa “Sync All Networks” butonunu kullanın.

Bölüm 7: http://www.fatlan.com/ovirt-rhev-4-2-engine-ldap-yapilandirma-bolum-7/

Ovirt/RHEV 4.2 Kurulumu Hostlara NFS Iso/Export Ekleme – Bölüm 5

Ovirt/RHEV yapısında ISO ve EXPORT olarak NFS alan istemektedir.

ISO alanı sanal makinaları kurmak için kullanılacak olan *.iso dosyalarının barındırılacağı alandır.

EXPORT alanı ise sanal makineleri yedekleme, taşıma, kopyalama ya da dışarı aktarma amaçlı kullanılan alandır.

Konuyu daha fazla uzatmadan nasıl yapacağımıza bakalım.

Herşeyden evvel şunu belirtmem gerekir ki NFS alanlarını eklemeden önce Storage’den açtığınız NFS alanlara yetkilendirmeyi doğru bir şekilde yapmalısınız, aksi takdirde NFS alanını eklerken “permission denied” uyarısını alırsınız. Örnek yetkilendirmeyi aşağıdaki ss’de gösterdim.

Şimdi ilk olarak “Storage/Domains” sekmesinden “New Domain” butonuna tıklayın.

Ardından “Domain Function”ı “ISO” olarak, “Storage Type”ı “NFS” olarak aşağıdaki gibi seçip yolu “ip_adresi/dizin_yolu” şeklinde girip “OK” butonuna basın. İşlem bu kadar.

EXPORT alanını da aynı şekilde belirtip “OK” tıklayın. Bu kısımda da işlem tamam.

NoT : Storage alanlarını sıfırdan ekler iseniz “New Domain” butonunu kullanmalısınız. Fakat daha önce eklemiş ve sistemden kaldırmış yada başka bir uygulama tarafından daha önce kullanılmış ise “Import Domain” sekmesini kullanmalısınız. Aksi takdirde hata mesajı alıp, alanı ekleyemeyeceksiniz.

Bölüm 6 : http://www.fatlan.com/ovirt-rhev-4-2-engine-networknic-infrastructure-ekleme-ve-yapilandirma-bolum-6/

Ovirt/RHEV 4.2 Kurulumu Hostlara ISCSI LUN Ekleme – Bölüm 4

Engine login olduktan sonra “Storage” sekmesinden “Domains” bölümüne gidin ve “New Domain” butonuna tıklayın.

NoT : Bu kısımda bizim oluşturduğumuz iscsi lun’lar yeni oluşturulmuş olup, daha önce herhangi bir uygulama tarafından kullanılmamıştır. Biz bu lab ortamı için sıfır lun oluşturduk ve bu yüzden “New Domain” butonunu kullanarak lun ekleme işlemini yapacağız.

Fakat bu lun daha önce herhangi bir uygulama tarafından kullanılmış olsaydı ya da bizim bu Ovirt uygulamamız tarafından da kullanılmış olup herhangi bir nedenle lun silinmiş olsaydı “Import Domain” kısmını kullanarak ekleme işlemini yapacaktık. Çünkü lun daha önce kullanıldığı içinde veri barındırmasa dahi daha önce kullanıldığına dair bilgi saklıyorsa yada sakladığından Ovirt daha önce kullanıldığına dair bilgi verecek yada db den sildim gibi uyarılar verip lun’u eklemeyecektir. Bu nedenle bu tarz durumlarda “Import Domain” kullanılmalıdır, eğer lun sıfır değil ise.

Ardından eklemek istediğiniz lun’lara, bizde bir tane kaldı, “Name” kısmını belirttikten sonra “Add” diyerek aktif edin. Daha sonra “OK” diyerek ekleme işlemini tamamlayın.

Ve “Storage” bölümünden lun’larımızı görüntülediğimizde, geldiğini görebiliyoruz.

Bölüm 5 : http://www.fatlan.com/ovirt-rhev-4-2-kurulumu-hostlara-nfs-iso-export-ekleme-bolum-5/

Ovirt/RHEV 4.2 Kurulumu Hostların Power Management Yapılandırması – Bölüm 3

Hostları ekleme sırasında son kısımlarda aldığımız power management uyarısını bu bölümde ele alacağız. Power management yapılandırması hostlar için ilo ekranına yada host’un konsol ekranına düşmeden kapatıp, açma ve yeniden başlatma gibi özellikleri kazandıracak agent’ı(fences agent) aktif edeceğiz.

Aşağıda görüldüğü üzere hostları listelediğimizde üzerlerinde ünlem(!) işareti var ve power management’ın yapılandırılmadığı uyarısını veriyor.

Şimdi hostları tek tek seçip “Edit” tıklıyoruz. Ardından “Enable Power Managementcheck ettikten sonra, “Add Fence Agent” kısmındaki artı işaretine tıklıyoruz.

Daha sonra sunucuların (ilo, idrac, BMC vs.) ip adresi, kullanıcı ve şifre bilgisini yazıyoruz. Ben “Type” olarak “ipmilan” ile yapılandırıyorum, “option” kısmına da “lanplus=1key value’sini verip, bağlantıyı “Test” ediyorum ve başarılı olduğunu görüyorum. OK ile işlemi tamamlıyorum.

 

Son durum aşağıdaki gibi, OK diyerek tamamlıyorum.

İşlem bu kadar. Artık hostları listelediğinizde ünlem işareti olmayacak ve host için power seçenekleri aktif olacak.

Bölüm 4 : http://www.fatlan.com/ovirt-rhev-4-2-kurulumu-hostlara-iscsi-lun-ekleme-bolum-4/

OVİRT(RHEV) 4.2 Kurulum ve Yapılandırması – Host Ekleme – Bölüm 2

Makalemizin ikinci bölümüyle beraber artık tüm işlemlerimizi hosted engine üzerinden yapacağımızı adım adım göreceğiz. Şimdi sırada ortama hypervisor olarak host ekleme var. Host ekleme işleminin sırasıyla nasıl yapılacağına bakacağız.

İlk olarak engine login olun.

Ardından “Compute – Hosts” kısmına gelin ve “New” butonunu tıklayın.

Daha sonra “General” sekmesinde;

– “Host Cluster”ı seçin, genelde Default olur. Fakat ismini siz daha sonra özelleştirebilirsiniz.

– “Name” ve “Hostname” kısmına host için verdiğiniz domain name’yi girin.

– “SSH Port” bölümüne port numarasını yazın.

– Authentication kısmındaki “Password” kısmına sunucuya login olduğunuz user’ın şifre bilgisini yazın.

Son olarak “Hosted Engine” sekmesine gelin ve “Choose hosted engine deployment action” seçeneğini “Deploy” olarak belirledikten sonra “OK” tıklayın.

Bu kısımda “Power Management” yapılandırılmadığına dair uyarı verecek, “OK” diyerek işlemi başlatın daha sonra nasıl yapılandırılacağına bakacağız. Bu arada “Power Management” yapılandırması Engine üzerinden sunucuyu kapatma, açma ve yeniden başlatma gibi yetenekler kazandırmasına olanak tanıyacak olan bir agent’tir(fences agent).

Kırmızı alanla işaretlediğimiz kısıma tıkladığınızda “Deploy” edildiği sürece tanık olabilirsiniz.

Ve ardından hostları listelediğimizde geldiğini görebiliyoruz. Siz ortamınızdaki tasarımınızda gerekli olan kaynak durumuna göre tüm hostlarınızı aynı yöntemle ortama dahil edebilirsiniz.

Bölüm 3 : http://www.fatlan.com/ovirt-rhev-4-2-kurulumu-hostlarin-powermanagement-yapilandirmasi-bolum-3/

OVİRT(RHEV) 4.2 Kurulum ve Yapılandırması – Bölüm 1

RHEV(Red Hat Enterprise Virtualization) yada Ovirt Açık Kaynak Kodlu KVM temelinde hypervisor olarak kullanılan, ölçeklenebilen sanallaştırma platformudur. İki ürünün temeli aynı fakat Ovirt(https://ovirt.org/) RHEV’in forklanmış hali olup tamamen ücretsizdir.

Konuyu tamamen adım adım ele alan ve bölümlerden oluşan makale serisi ile baştan sona böyle bir sanal bulut ortamını elde edebilmek için Ovirt yapısını inceleyeceğiz. İşlemlere başlamadan önce istediğimiz yapının bir çizgisini yukarıda paylaşıyorum. Kafanızda durum şekillenmesi için çizgiyi paylaştım, siz daha basit yapıda da kurabilirsiniz. Örneğin tek nic yada internal disk gibi.

Node1: 192.168.22.10

Node2: 192.168.22.20

HostedEngine: 192.168.22.15

gibi, engine için ayrı management ip vermek gerekiyor. Çünkü yönetimi engine aracılığı ile yapacağız, bir nevi vcenter gibi düşünebilirsiniz.

İstediğimiz ortamın yukarıdaki gibi olmasını planlıyoruz.

Ovirt’i iki şekilde kurabiliriz.

1. Manuel olarak terminal üzerinden ilk önce CentOS kurup, ardından gerekli paketleri indirip daha sonra da barematel üzerine engine setup ederek yapabilirsiniz.

Manual kurulum linkleri : https://ovirt.org/download/

https://www.ovirt.org/documentation/install-guide/Installation_Guide/

https://www.ovirt.org/documentation/install-guide/chap-Installing_oVirt/

2. Ovirt için hazırlanmış özelleştirilmiş iso paketi ile kurulum gerçekleştirebilirsiniz ki CentOS sunucunun özelleştirilmiş halidir ve repoları ona göre otomatik yapılandırılmış gelir, ayrıca hosted engine vm olarak kurulup yönetim sağlanmaktadır. Biz bu yöntemi kullanarak kurulum gerçekleştireceğiz.

İso paket linki : https://resources.ovirt.org/pub/ovirt-4.2/iso/ovirt-node-ng-installer-ovirt/4.2-2018100407/

İso dosyasını host’lara mount ettikten sonra aşağıdaki karşılama ekranından “Install oVirt Node” diyerek işleme devam edelim.

Aşağıda görüldüğü üzere normal CentOS kurulum gibi Anaconda ekranı, o yüzden buranın üzerinde fazla durmayacağım. Bu bölümün kurulumunu yapıp sunucuyu reboot edin.

NoT1 : Kurulum bittikten sonra gerekli erişimler için hostların network yapılandırmasını yapmalısınız. Update’ni geçebilirsiniz. Bu arada “yum” ile paket kurmak istediğinizde hata alabilirsiniz. Çünkü repolar Ovirt için özelliştirilmiş olacaktır. Onun dışındaki repolar disable gelecektir. Bu yüzden paketlerde kurulum yapamazsanız “yum” komutunu aşağıdaki gibi kullanabilirsiniz. Tek seferlik paket kurulumu için enable modu.

Ayrıca “/etc/hosts” ve “/etc/resolv.conf” dosyalarını yapılandırıp, search domain.com ibaresinide ekleyin. DNS, SSH Keypair ve NTP(ntp olarak chrony servisi kullanılmaktadır, yapılandırma dosyasına ilgili ntp server’ı girdikten sonra servisi yeniden başlatmak yeterlidir) yapılandırmalarının yapılmış olması gerekmektedir.

> yum install –enablerepo=”base” CentOS-Base.repo “paketadı” -y

> yum install –enablerepo=”epel” epel.repo “paketadı” -y

NoT2 : Hosted Engine kurulumunu terminal ekranından da yapabilirsiniz. Fakat biz GUI kullanarak yapacağız. Bu arada HostedEngine storage üzerine kurmak zorundasınız.

Komut satırından kurulum linki : https://ovirt.org/documentation/how-to/hosted-engine/

Devam edelim. Sunucu reboot olduktan sonra aşağıdaki paketi terminal ekranından kurun. Daha sonra GUI ekranında fazlaca beklememiş olursunuz.

> yum install ovirt-engine-appliance -y

Hosted Engine kurulumuna geçmeden önce storage ayarlarını yapmamız gerekiyor. Host’ta saklayacağımız vm ler için iscsi protokolünü kullarak data01 ve data02 adında iki adet lun bağlayacağız, daha sonra HostedEngine bağlanacak. Ovirt’in istediği, nfs protokolü ile de iso ve export adında iki adet volume HostedEngine bağlayacağız. Nfs’leri host’a bağlamak zorunda değilsiniz. Hatta bağlamayın çünkü Nfs’ler HostedEngine bağlanacak. Dikkat etmeniz gereken Nfs’ler için yazma ve okuma haklarının unix için tam olması gerekiyor yoksa HostedEngine bağlanma sırasında “permission” hatası alırsınız.

Konu ile alakalı cause linki : https://support.hpe.com/hpsc/doc/public/display?docId=mmr_kc-0108935

ISCSI’leri terminal üzerinden bağlayacağız çünkü UI tarafında bu işlem yapılamıyor ama daha sonra node’lerin gui’sinde görüntülüyebileceksiniz. Aslında bu protokollerin dışında FC(fiber channel) yada Gluster storage protokolleri de kullanılabilir ama şuan için bizim konumuz dışında.

İscsi yapılandırması:

Storage tarafında ilgili SVMs, LUNs, Volumes ve network ayarlarını yapıp data01, data02, iso ve export bölümlerini açtıktan sonra iscsi’nin hostlara erişimi için “Initiators” ve “Initiator Group” erişimlerini vermelisiniz. Storage tarafına detaylıca girmiyorum konu genişleyip, dağılmaya başlar.

Not3 : Sunucunun “InitiatorName” elde etmek için aşağıdaki komutu kullanabilirsiniz.

> cat /etc/iscsi/initiatorname.iscsi

İscsi hedef tespiti için aşağıdaki komut ile discover işlemini yapalım. İlgili ip’lere bağlı erişimi olan tüm hedefleri listeleyecektir.

> iscsiadm -m discovery -t st -p 10.10.30.5

Çıktı: 10.10.30.5:3260,1030 iqn.1992-08.com.netapp:sn.2626a89cce1111e66c5200a098d9e8ba:vs.18

Şimdi var olan tüm iscsi hedeflerine login olmak için aşağıdaki komutu çalıştırın.

> iscsiadm -m node -l

Ayrıca http://www.fatlan.com/linux-sunucular-uzerinde-iscsi-yapilandirmasi/ adresinden iscsi yapılandırma komutlarına bakabilirsiniz.

Ardından “fdisk -l” ile bağlanan diskleri görüntüleyebilirsiniz.

Daha sonra da “multipath -l” ile de iscsi ile takılan disklerin multipath bağlantısını görüntüleyebilirsiniz.

Not4 : Host tarafında ISCSI bağlantıları için yaptığınız bond, vlan ve diğer network yapılandırmalarından sonra, NetworkManager’ı kapatmanız gerekmektedir. Aksi halde Engine tarafında hatalar alıp, nic kopmalarıyla beraber, ip’nizin kaybolması gibi durumlarla karşılaşabilirsiniz.

Host’ta Datastorage’de işlemleri tamamladıktan sonra HostedEngine kuruluma geçelim, bunun için tabi ilk önce Ovirt host’a login olalım.

Kurulum ekranında network kısmında management için verdiğiniz ip’yi tarayıca da 9090 ile çağırıp işlemlere devam edelim. Örnek olarak 192.168.22.10:9090 yada domain name gibi…

Bu ekran hostun yönetimi için açılan web panelidir. Sunucuyu konsol yerine burdan UI üzerinden rahatça yönetebilirsiniz. Biz HostedEngine kurulumunu bu ekrandan yapacağız. Bu ekrana sunucuya verilen kullanıcı adı ve şifresi ile login olacaksınız.

Aslında bu GUI ekranında terminalde yaptığınız birçok işlemi gerek kalmadan görsel ekranda da yapabilirsiniz. Iscsi bağlantınızı host’larda gerçekleştirdikten sonra bu ekranda da görünecektir, etkileşimli olarak yapılan işlemler yansıyacaktır.

Ovirt node’ye login olduktan sonra Storage ile çalışacağımız için Virtualization – Hosted Engine sekmesine gidip start veriyoruz. Hyperconverged sekmesi ile şuan ilgilenmiyoruz çünkü bu kısım internal diskler ile glusterfs file sistemi yedekli node’ler ile kullanmaktadır. Gluster için; OS in disklerini Raid 1, Gluster‘ın kullanacağı disklerini Raid 5 olarak iki Raid grup yapabilirsiniz.

Bu kısmda hosted engine için yukarıda belirdediğimiz ip’ye karşılık gelen domaini dns sunucumuzda daha önceden tanımlamıştık. Örnek bulut.fatlan.com gibi.

Engine VM FQDN kısmına o domaini yazıyoruz.

Belirlenen ip’yi dhcp’den ya da static olarak verip, gateway ve dns bilgilerini de giriyoruz.

Manage olacak bridge interface’mizide seçtikten sonra host’un root pass bilgisini giriyoruz.

En son olarak virtual CPU ve Memory kısımların da default’ta bırakıp Next ile devam edelim.

Bu kısımda ki Engine Credentials kısmı önemli. Çünkü Bu kısımdan HostedEngine login olabileceğiniz şifreyi belirliyorsunuz.

Notification kısmı şuan için çok zaruri değil, defaultta bırakabilirsiniz daha sonra da değiştirebilirsiniz.

Ardından config’ler hazır halde Prepare VM demenizi beklemektedir. Tıklayıp devam edin.

NoT4 : HostedEngine atadığınız ip gateway’ine ping atabilmelidir ve network’sel erişimde kısıtlı olmamalıdır aksi halde aşağıdaki ss’lerden belirttiğim hataları alırsınız ve çok sizi çok uğraştırır.

Terminalde;

GUI’de;

Prepare VM dedikten sonra aşağıdaki gibi başarılı bir kurulum uyarısı alacaksınız, Next ile devam edin.

Şimdi Engine’nin barınacağı datastore için iscsi ayarlarını yapmamız gerekiyor. Diğer store’leri engine kurulduktan sonra yapacağız.

Storage type iscsi seçip,

Portal ip address kısmına iscsi hedefimizin ip adresini yazıyoruz, eğer hedefinizde user ve şifre varsa onu da girin bende olmadığı için girmiyorum.

Ardından Retrieve Target List butonuna tıklayın.

Retrieve Target List butonuna bastıktan sonra aşağıdaki gibi hedefleriniz gelecektir. Seçiminizi yapıp Next ile devam edin.

Ardından aşağıdaki gibi yeşil Finish ekranı sizi karşılıyorsa Hosted Engine kurulumu başarılı bir şekilde gerçekleştirildi demektir.

Tekrar Hosted Engine deploy ettiğimiz Ovirt Node ekranına dönecek olursak aşağıdaki gibi deploy işleminin başarılı ve sunucunun çalıştığını anlayabiliriz.

Şimdi kurduğumuz hosted engine login olalım. Default kullanıcı adı “admin”, password de deploy sırasında verdiğiniz şifre olacak.

Artık bundan sonra ki işlemlerimize hosted engine’de devam edeceğiz. Datacenter ekleme, Cluster ekleme, Host ekleme, Storage ekleme, Vm oluşturma gibi vesaire işlemleri bu ekranda yapacağız.

Bölüm 2 : http://www.fatlan.com/ovirtrhev-4-2-kurulum-ve-yapilandirmasi-host-ekleme-bolum-2/